Yağmur Damlası…
20 Temmuz 2009 | Yazar: Zeynep
Ana vatanından kopmuş bir garip…
Okyanusundan koparılırcasına ayrılmış bir damla !
Bulutların, yurdundan alıp da yeryüzüne rahmet diye,
Kendine matem giydirip şimşekli sancılarla sinesinden
Akıttığı bir yağmur damlası…
Neş’e ve Hüzün bir arada
Ayrılık ve vuslat,
Gurbet ve hasret,
Bir arada…
Özlemle beklerken vuslatı
Rahmet olduğun topraklara bereketsin…
Bir kere koptun mu vatanından,
Sürekli eksilirsin an an…
Zaten damlasındır şu cihanda,
Hasretle vuslatı bekleyen…
An an azalmadan vuslata ermek iken gayen
Gayene vesile basamaklar eksiltir seni
Vesvesesine kapıldığın dünya yüzünden
Yüzündeki gaye-i vuslat ışığın değişir
Başka şeylere, başka aşklara hasret duyarsın
An an azalır yokluğa hüküm giyersin
Şu yalan dünya da..
Bir yağmur damlası iken
Daha aciz ve küçücük kala kalırsın…
