Şimdi sen olmamalıydın karşımdaki
Sen olmamalıydın konuştuğum
Anlamsız, birbirinden alakasız
Yırtık pırtık, Kırık dökük
Kifayetsiz kelimelerimi anlayan
Biri olmalıydı yüreğimdeki yangını
Yüreğimdeki çıkmaz sokaklara
Bir el atmalıydı
Yarı vermeliydi dağları,
Engelleri aşmama yol göstermeliydi
Sisli, puslu gecelerde
Deniz feneri olmalıydı
Sürükleyip götürürken hayat
Bari nereye gittiğimi göreyim diye
Ne yöne sürüklendiğimi
Canımın ne kadar acıyacağını
Rıhtımımda kaç yara açılacağını tahmin edebileyim diye
Ama şimdi gecenin bu saatinde
Sen varsın sadece karşımda
Ondan bundan konuşup
Öylesine laf kalabalığı yapan
Laf kalabalıklarının arasında kaybolamıyorum
Şu hayatta kaybolduğum kadar..

Hayatın akışına kapılmış
Sürükleniyor benliğim
Nereye gittiğini göremeden
Ne yapması gerektiğini bilemeden
Hayat dersi denilen aldanışlardan aldığı darbelerle
Halsiz, çaresiz, dermanı kesik, adeta bir felçli gibi…
Akıntısına kapıldığı hayata bile yön veremeden,
Hani akıp gidiyorum ama sağa sola da kayamıyorum
Bir el, bir kol hareketi yapamıyorum.
Bu kadar tükenmişim.
İçi boş bir çuval misali
Sadece bir görüntü, Sadece bir isimden ibaret…

 
Yanımda ki uzağımda
Uzağımda ki yanımda sanki
Düştüğümü görüp bir el uzatanım yok
Ötelerden seslenenler var kalk
Kalk sana düşmek yakışmaz diye
Sonra kendine bakıyorum
Bana düşmek yakışmaz mı?
Neden yakışmasın
İçi boş olan bir kütük devrilmez mi?
Yuvarlanıp yere ayaklar altına düşmez mi?
Yoksa Davulun sesi gibi
Uzaklardan mı güzel duyuluyor sesim
Dolu görünüyor içim

Gecenin  ikisi aklım okuduğunu algılayamıyor
Kelimeler dizildikleri sırayı bilmiyor
Amaçsızca kalemimin verdiği yöne ilerliyor
Hiç değilse onlar bir yön buluyorlar hayatlarında, oluşlarında
Bir yön bir amaç için bir araya geliyor/getiriliyorlar

O zaman teslimiyetten mi geçiyor
Bir amaca ulaşmanın yolu harfler, kelimeler gibi..
Kendinden, benliğinden geçmekle mi yön veriliyor hayata harfler gibi kelimeler gibi..
Kainatı yaratana,
Her şeye, herkese iradesi ve kudreti yetene..

Eli mahkum bu aciz satırları oluşturan harfler ve
Harflerden meydana gelen kelimeler gibi
Eli mahkum mu olmalıyım
Akışına kapıldığım hayata yol vermek için

Kelimelerden bile acizim
Onlar kadar teslim olmadım
Ben dedim!
Bende!
Bende yaparım
Ben kendim yön veririm
Ben bilirim
Ben ben ben
Ve sonunda sisli sapa bir çıkmaza düştü yolum
Ben ben diye bocalarken
Nereye kürek çekeceğime bakınırken
Hayat aldı sürükledi bu çıkmaza
Şimdi ne bir deniz feneri ne bir ses, seda…

.
..
…
Gözün görüp
Gönlün razı olmadığı
Ve bir şekilde bir yerden patlak veren
Yürek Taşkını..
Okuyan gözlerine sağlık..